فوق العاده ترین فیلمی که تو عمرم دیدم . هیچ وقت فکر نمیکردم یه فیلم بتونه اشک منو در بیاره . دو سال پیش هم این فیلم رو دیده بودم ولی امشب یه تاثیر دیگه روی من گذاشت. چیزی رو یادم انداخت که چند ماه دارم تلاش میکنم فراموشش کنم. من شاید در روز 15 تا 16 ساعت کار میکنم . فقط به این دلیل که در طول روز غیر کار فرصت فکر کردن به هیچ موضوع دیگه ای رو نداشته باشم . و شب هم ها هم اینقدر خسته باشم که درجا خوابم ببره. ولی هرشب وقتی ساعت 1 میرم تو رختخواب 2 تا 3 یه موضوع فکرم رو مشغول میکنه . باز فرداش میخوام با کارکردن فکرش رو از سرم بیرون کنم. هر روز خودم رو گول میزنم . تموم شده دیگه . تو فراموش کردی . این دفعه آخره که حتی یادش می افتی. باز وقتی شب میشه دوباره از نو خاطره های قدیمی , موضوع های قدیمی و … برمیگردن. و باز روز دیگش همون تلاش های مسخره برای فراموش کردن موضوعی که تا آخر عمرم نمیتونم فراموشش کنم.
شاید این فیلم در ظاهر ربطی به این مسائل نداشته باشه ولی تاثیر عجیبی امشب رو من داشت. حداقل اینو فهمیدم که باید تلاش احمقانم رو برای فراموش کردن چیز هایی که فراموش نمیشه متوقف کنم. کاشکی میشد همونطور که بقیه خیلی راحت منو فراموش کردن من هم بتونم فراموش کنم ولی از همون 2 سال پیش میدونستم این موضوع تا ابد تو ذهن من هک شده. هر روز بیشتر مطمئن میشم .
خلاصه بگم این فیلم پاریس تگزاس فوق العاده قشنگه. یعنی وحشتناک قشنگه . ولی به خاطر همون تاثیر هایی که بالا نوشتم دیدنش رو به کسی توصیه نمیکنم .
![Open in new window](javascript:CaricaFoto("http://anakin.finalfantasy.ir/uploads/myxoopsthemes/air.png");)